Obchody Święta Straży Pożarnej

02.05.2001
Obchody Święta Straży Pożarnej.

I. PAŃSTWOWA STRAŻ POŻARNA

Państwowa Straż Pożarna jest zawodową, umundurowaną i wyposażoną
w specjalistyczny sprzęt formacją przeznaczoną do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi zagrożeniami.
Państwowa Straż Pożarna jest organizatorem i zasadniczym elementem krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, mającego na celu ochronę życia, zdrowia, mienia i środowiska poprzez walkę z pożarami lub innymi klęskami żywiołowymi oraz ratownictwo techniczne, chemiczne, ekologiczne, medyczne i wysokościowe.
W skład systemu wchodzą również ochotnicze straże pożarne oraz podmioty współdziałające w ramach szeroko pojętego ratownictwa. W roku 2000 znacznie zwiększył się udział strażaków OSP biorących udział w działaniach ratowniczych. Ogółem w akcjach uczestniczyło 346 405 strażaków OSP z jednostek włączonych do krajowego systemu ratowniczo gaśniczego i 259 833 strażaków z OSP nie włączonych do systemu.
Strukturę organizacyjną Państwowej Straży Pożarnej tworzą:
Komenda Główna PSP, Szkoła Główna Służby Pożarniczej oraz inne szkoły pożarnicze (6) i ośrodki szkolenia (17), Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej, Centralne Muzeum Pożarnictwa, komendy wojewódzkie PSP (16) i komendy powiatowe/miejskie PSP (328), w ramach których funkcjonuje 496 jednostek ratowniczo-gaśniczych. Szkoły i ośrodki szkolenia PSP również prowadzą działalność ratowniczą.
Coraz częściej zawód strażaka wybierają kobiety. Obecnie jest ich blisko 1800. Najwięcej pań w mundurze strażackim pracuje w województwie mazowieckim, dolnośląskim i śląskim. Pracują one na różnych stanowiskach – począwszy od stanowisk biurowych, poprzez stanowiska instruktorskie, a na zastępcy komendanta skończywszy.

II. STRAŻ POŻARNA W OCZACH SPOŁECZEŃSTWA

Działalność straży pożarnej jest wysoko oceniana przez polskie społeczeństwo. Według sondażu przeprowadzonego w marcu 2001 roku przez Sopocką Pracownię Badań Społecznych na temat zaufania do instytucji publicznych i firm, ponad 86% Polaków wystawiło strażakom najwyższą ocenę. W „rankingu” tym straż pożarna zajmuje pierwsze miejsce.

Na przestrzeni roku „notowania” straży systematycznie rosną.

III. STATYSTYKA ZDARZEŃ

W 2000 roku jednostki ochrony przeciwpożarowej interweniowały 269 846 razy, co w porównaniu z rokiem ubiegłym stanowi wzrost o 7,9%.
Jednostki ochrony przeciwpożarowej wyjeżdżały do zdarzenia średnio co 2 minuty, w tym do pożaru co 3,9 minuty, a do miejscowego zagrożenia co 4,3 minuty.
W ogólnej liczbie zdarzeń pożary stanowiły 50,4% (135 889 zdarzeń), a ich liczba w porównaniu z rokiem 1999 utrzymała się na tym samym poziomie (niewielki spadek o 0,3%).
Najwięcej pożarów zanotowano w kwietniu (22 776) i maju (22 223). Większość z nich stanowiły pożary traw, upraw, nieużytków i lasów.
Liczba miejscowych zagrożeń (wypadki drogowe, awarie chemiczne i ekologiczne, katastrofy budowlane) w porównaniu z rokiem ubiegłym wzrosła o 18,7% (122 983 zdarzenia). W ogólnej liczbie zdarzeń w roku 2000 miejscowe zagrożenia stanowiły 45,6%.
Zarówno w przypadku pożarów jak i miejscowych zagrożeń, większość działań ratowniczo-gaśniczych prowadzili ratownicy Państwowej Straży Pożarnej wspierani przez członków Ochotniczych Straży Pożarnych.
W roku 2000 znacznie zwiększył się udział strażaków OSP biorących udział w działaniach ratowniczych. Ogółem w akcjach uczestniczyło 346 405 strażaków OSP z jednostek włączonych do krajowego systemu ratowniczo gaśniczego i 259 833 strażaków z OSP nie włączonych do systemu.

IV. KRAJOWY SYSTEM RATOWNICZO-GAŚNICZY

Krajowy system ratowniczo-gaśniczy składający się wcześniej wyłącznie
z jednostek ochrony przeciwpożarowej, w nowej otwartej formule skupia obecnie rzesze specjalistów z wielu dziedzin ratownictwa.
Dzięki podpisaniu stosownych porozumień, jednostki ochrony przeciwpożarowej współpracują z dziesiątkami profesjonalnych grup ratowniczych jak chociażby z Polskim Ratownictwem Okrętowym, stacjami ratownictwa górniczego, Górskim Ochotniczym Pogotowiem Ratunkowym czy też Aeroklubem Polskim.
Poprzez nowoczesną łączność, uproszczone alarmowanie oraz przyjęte wysokie wymogi w zakresie wyposażenia i procedur postępowania, skrócono czas dojazdu jednostek ratowniczych do miejsca zdarzenia oraz zwiększono skuteczność prowadzonych akcji ratowniczo-gaśniczych.
Nie zapomniano również o społecznościach lokalnych, które nie posiadają w najbliższym otoczeniu profesjonalnych zawodowych formacji ratowniczych. Po raz pierwszy od utworzenia Państwowej Straży Pożarnej wykorzystując obiekty jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych lub inne wskazane przez burmistrza albo wójta, tworzy się zawodowe „posterunki” strażaków ratowników. W najbliższym czasie zostanie utworzonych kolejnych 50 takich posterunków.
W 2000 roku komendant główny Państwowej Straży Pożarnej włączył do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego 151 jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych i 6 zakładowych jednostek ochrony przeciwpożarowej. Według stanu na dzień 31 grudnia 2000 roku, poza jednostkami organizacyjnymi PSP w KSRG funkcjonowało 2787 jednostek OSP (73 331 ratowników) i 6 zakładowych jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz 3 szpitale MSWiA w Warszawie, Krakowie, Poznaniu oraz Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich.

V. RATOWNICTWO MEDYCZNE

W wyniku nowelizacji ustawy o Państwowej Straży Pożarnej spoczął na niej obowiązek realizacji zadań z zakresu ratownictwa medycznego.
Uprawnienia strażaka-ratownika w zakresie ratownictwa medycznego określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 stycznia 1999 roku w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie p.poż zaopatrzenia wodnego, ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego lub medycznego oraz warunki jakim powinny odpowiadać drogi pożarowe (D.U. Nr 7, poz. 64). Ta podstawa prawna zapoczątkowała wdrażanie ratownictwa medycznego w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym.
W strukturach PSP działa obecnie 458 specjalistycznych samochodów ratownictwa drogowego, które corocznie biorą udział w około 30 000 akcji ratowniczych (na ogólną liczbę około 60 000 wypadków drogowych w skali roku na terenie kraju). W 70% tych akcji działaniom strażaków z zakresu ratownictwa technicznego towarzyszy także udzielanie poszkodowanym na miejscu zdarzenia przedlekarskiej pomocy medycznej.
Zadania z zakresu ratownictwa medycznego obejmują działania na poziomie przedlekarskim realizowane w warunkach przedszpitalnych.
Są realizowane przez strażaków na miejscu zdarzenia, gdy:

na miejscu zdarzenia nie ma zespołów ratowniczych ochrony zdrowia,

miejsce zdarzenia jest niedostępne dla zespołów ratowniczych ochrony zdrowia,

liczba poszkodowanych przekracza możliwości obecnych na miejscu zdarzenia zespołów pogotowia ratunkowego.

VI. CENTRA POWIADAMIANIA RATUNKOWEGO

Prowadzenie działań ratowniczych musi być procesem spójnym, gdyż czynnikiem decydującym o ich skuteczności jest czas dojazdu do miejsca zdarzenia. W tym celu powinien być stworzony jednolity system powiadamiania ratunkowego. W pierwszej kolejności, możliwe jest zintegrowanie obsługi wywołań alarmowych przychodzących na numery 998 (Straż Pożarna) oraz 999 (Pogotowie Ratunkowe). Podstawową rolę w zakresie koordynacji działań różnych podmiotów ratowniczych odgrywa szczebel powiatowy. To tutaj poprzez uproszczenie obiegu informacji i budowę nowoczesnych systemów łączności można skrócić czas reakcji jednostek interwencyjnych na wywołanie alarmowe oraz poprawić współdziałanie podmiotów ratowniczych.
Możliwości takie daje wprowadzona w życie koncepcja tworzenia Centrów Powiadamiania Ratunkowego (CPR).
Centra budowane w większości z wykorzystaniem powiatowych stanowisk kierowania PSP integrują służby ratownicze, w tym szczególnie straż pożarną z pogotowiem ratunkowym. Przyjęte rozwiązanie m.in. pozwala na wykorzystanie ogólnopolskiej infrastruktury telekomunikacyjnej już istniejącej w PSP. Integruje pracę dyspozytorów podczas dużych awarii i katastrof, skraca czas powiadamiania i dysponowania podmiotów ratowniczych, przyśpiesza dobór sił i środków oraz redukuje koszty utrzymania wielu punktów alarmowych.

W celu realizacji zadań postawionych przed krajowym systemem ratowniczo-gaśniczym konieczne jest odpowiednie zabezpieczenie logistyczne. W 2000 roku Państwowa Straż Pożarna zakupiła ponad 309 pojazdów. Dla porównania w 1999 roku zakupiono 177 pojazdów. Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt zakupu 15 samochodowych drabin mechanicznych do ratownictwa wysokościowego, których dotkliwy brak Państwowa Straż Pożarna odczuwała najbardziej. Zakup takiej liczby drabin był największym w dziejach PSP.
Ubiegły rok był końcowym etapem wyposażania strażaków w odzież specjalną
i sprzęt ochrony indywidualnej. Obecnie zaspokojono 95% potrzeb w tym zakresie.
W 2000 roku oddano do użytku 17 obiektów w tym 12 strażnic i poligon w Bornem Sulinowie.

W zeszłym roku dla jednostek OSP zostało przekazanych z Państwowej Straży Pożarnej ponad 360 pojazdów różnych typów w tym 142 samochody specjalistyczne. Do 80 jednostek OSP przekazano również sprzęt pozyskany nieodpłatnie z Policji, Straży Granicznej i Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych.

W 2000 roku Państwowa Straż Pożarna zorganizowała także dwie ogólnopolskie akcje wśród dzieci i młodzieży zwracające uwagę na zasady bezpiecznego zachowania się. Podczas ferii zimowych w szkołach przygotowano blisko 1,5 tys. lodowisk, a w ramach drugiej edycji ogólnopolskiej kampanii charytatywnej „Podaruj dzieciom słońce” strażacy wspólnie z nauczycielami przeszkolili ok. 2,5 mln dzieci w ponad 13 tys. szkół włączając się do walki z oparzeniami.

VII. WSPÓŁPRACA MIĘDZYNARODOWA

Państwowa Straż Pożarna jako organizator krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, podejmuje wiele inicjatyw mających na celu integrację z europejskimi służbami ratowniczymi. Jedną z form działalności w tym zakresie jest przynależność PSP do Międzynarodowej Grupy Doradczej ds. Poszukiwań i Ratownictwa działającej w ramach Biura Koordynacji Spraw Humanitarnych ONZ (INSARAG UN OCHA).
Polska do działań międzynarodowych zgłosiła 5 specjalistycznych grup ratowniczych. Są to 2 grupy ratowniczo-poszukiwawcze w Nowym Sączu i Gdańsku, 2 grupy ratownictwa chemicznego w Warszawie i Katowicach oraz grupę ratownictwa wysokościowego w Warszawie.
W roku 2000, jednostki ratownicze Państwowej Straży Pożarnej trzykrotnie uczestniczyły w międzynarodowych akcjach ratowniczych: przy usuwaniu skutków powodzi na Węgrzech i w Rumunii oraz przy gaszeniu pożaru lasu na terenie Słowackiego Parku Narodowego „Slovensky Raj” na Słowacji. W tym roku grupa strażaków-ratowników udzielała pomocy mieszkańcom Indii poszkodowanym w wyniku trzęsienia ziemi.
Obok akcji ratowniczych prowadzonych poza granicami kraju Państwowa Straż Pożarna uczestniczyła w międzynarodowych ćwiczeniach ratowniczych na Ukrainie. Ćwiczenia polegały na usuwaniu skutków powodzi, a w tym usuwaniu rozlewisk produktów ropopochodnych z rzeki, ewakuacji ludzi z zalanych terenów, przeprowadzenia działań z zakresu uzdatniania wody do celów spożywczych oraz udzielenia pomocy medycznej poszkodowanej ludności. Całość ćwiczeń koordynowana była przez Euro-Atlantyckie Centrum Koordynacji na wypadek Katastrof w Kwaterze Głównej NATO (EADRCC NATO).

Święty Florian – patron strażaków

Święty Florian był urzędnikiem państwowym lub żołnierzem w cesarstwie rzymskim za czasów cesarza Dioklecjana na przełomie III i IV wieku naszej ery. Dioklecjan był cesarzem, który starał się odnowić kult rzymskich bogów. W latach 302 – 311 n.e. trwały zaciekłe prześladowania chrześcijan. Cesarz wydał cztery edykty, w których zakazał im m.in. sprawowania kultu, nakazywał zniszczenie świątyń oraz powrót do wiary w dawnych bogów.
Według legendy Florian żył w północnej prowincji cesarstwa na terenach dzisiejszej Austrii. W okresie prześladowań jawnie popierał chrześcijan i zachęcał do wytrwania w wierze. Został aresztowany i zażądano od niego złożenia ofiary bogom. Gdy odmówił zamęczono go i utopiono w rzece Ennes 4 maja 304 r n.e.
Święty Florian stał się patronem diecezji wiedeńskiej i opiekunem strażaków, hutników i kominiarzy. Przedstawiany jest najczęściej jako rzymski legionista, jednakże np.: w kościele bocheńskim ukazany jest jako rycerz z flagą w lewej ręce. Lekko pochylony prawą ręką wylewa wodę na rozszerzający się płomień.
Relikwie świętego Floriana przywieziono do Polski w 1184 r z inicjatywy biskupa krakowskiego Gredko. Kult świętego Floriana upowszechnił się dopiero w XV wieku, jako orędownika w obronie przed pożarem.

VIII. UROCZYSTE OBCHODY DNIA STRAŻAKA

W ramach centralnych obchodów Dnia Strażaka 20001 w dniu 4 maja w Warszawie odbędą się następujące uroczystości:

o godz. 900 na Cmentarzu Komunalnym (d. Wojskowy) oraz na Cmentarzu Powązkowskim delegacja Państwowej Straży Pożarnej i Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP złoży kwiaty na grobach zasłużonych pożarników,

o godz. 12.00 na Placu Marszałka Józefa Piłsudskiego odbędzie się wręczenie sztandaru Związkowi Zawodowemu Strażaków „FLORIAN” oraz złożenie przez kierownictwo ochrony przeciwpożarowej wieńców na Grobie Nieznanego Żołnierza,

o godz. 18.00 w Katedrze Św. Floriana na Pradze odprawiona zostanie Msza Św. w intencji strażaków.

Spośród innych wydarzeń o charakterze ogólnopolskim organizowanych z okazji Dnia Strażaka odbędą się obchody:

125-lecia Łódzkiej Straży Pożarowej w dniu 15 maja

50-lecia Poznańskiej Szkoły Pożarniczej w dniach 17 i 18 maja.

Ponadto tradycyjnie w jednostkach ochrony przeciwpożarowej odbędą się uroczyste spotkania z okazji awansów i odznaczeń a także przekazywane zostaną do użytku nowe obiekty strażnic oraz wręczane będą sztandary.
Dni otwartych strażnic stanowią dogodną okazję do zapoznania się mieszkańców z organizacją i funkcjonowaniem straży pożarnej.

www.msw.gov.pl

Authors

Related posts

Top